Evelyn Polhuijs is één van de 6 gebiedswerkers die de gemeente Leeuwarden telt. Voor 7 wijken in de stad is zij het eerste aanspreekpunt vanuit de gemeente. “Als gebiedswerker ben je een verbinder. Mijn werk is om mensen samen te brengen. Daar zit onze kracht. Je bent de ogen en oren en weet wat er speelt. Zo hebben we een goed beeld van de wijken, de mensen, wensen en behoeftes.

“Uiteindelijk vertegenwoordig ik natuurlijk de doelstellingen van de gemeente. Maar het geeft me heel veel energie als het mij lukt om die doelstellingen te combineren met de wensen van bewoners en organisaties. En dat ze elkaar versterken.”

Samen de wijk vormgeven
“Je bereikt resultaten altijd samen. In één van de wijken hebben we nu een actieve groep bewoners die meedenkt bij grootschalige nieuwbouw. Bewoners zijn de experts in het gebied waar ze wonen. Dan is het mooi om iemand in staat te stellen om die expert-rol te pakken. Zodat ze ons kunnen voeden met hoe het werkt in hun wijk of dorp.”

Mooie middenweg
“Als gebiedswerker ben je vaak een beetje de luis in de pels. Dat vraagt ook wel om een gezonde dosis eigenwijsheid. Je brengt niet altijd de boodschap die mensen willen horen. Je kunt vaak ook niet de bewoners en de gemeente allebei helemaal tevreden stellen, dus ben je steeds op zoek naar een mooie middenweg waarin iedereen tevreden is.”

Grenzen stellen
“Mijn werk geeft mij veel vrijheid, maar ook een flinke verantwoordelijkheid. Ik werk heel zelfstandig, maar als je het alleen doet, doe je iets niet goed. Je moet goed de mensen om je heen kunnen vinden die je nodig denkt te hebben. Bijvoorbeeld bij een grote verkeersingreep, neem ik een collega mee naar een wijkpanel. Daarnaast is het belangrijk om grenzen te stellen. Wanneer is iets wel of niet voor jou. Losse meldingen over gedumpt afval, horen niet bij mij, maar bij het klant contact centrum. Structurele overlast vraagt wel om andere oplossing waar ik weer op een andere manier bij kan helpen.”

Geen 9-tot-5-baan
“Natuurlijk overleg ik ook veel met collega’s over ontwikkelingen en over vragen vanuit de raad bijvoorbeeld. Maar ik ben ook veel buiten met de bewoners bezig. Het is geen 9-tot-5-baan. Je moet wel ballen hebben om niet tussen de gemeente en de bewoners klemgezet te worden. Dan moet je andere mensen op hun verantwoordelijkheid kunnen wijzen.”